บทที่ 309 ลางสังหรณ์

บทที่ 309 ลางสังหรณ์

"นี่แสดงให้เห็นเพียงอย่างเดียวว่า ในมือพวกเขาไม่มีสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย" หลางเยวี่ยเจ๋อเข้าใจขึ้นมาได้เช่นกัน จึงกล่าวรับคำ

ชวีเจียวหลงพยักหน้า "ใช่ ค่ายเมฆาทมิฬปักหลักอยู่ที่หล่งซีมานานกว่ายี่สิบปี แต่กลับสืบเรื่องนี้ไม่กระจ่าง ไม่ใช่เพราะค่ายเมฆาทมิฬไร้ความสามารถ แต่เป็นเพราะคนที่อยู่เบื้องหลังรอบคอบรัดกุมพอ อีกทั้งสมุดบัญชีที่ข้าได้มาจากซุนปิ่งก่อนหน้านี้ ข้าพลิกดูทุกเล่มแล้ว บัญชีลงไว้อย่างชัดเจน ทว่ากลับไร้ซึ่งบันทึกปลายทางของเงินทองเสบียง ดังนั้นข้าจึงคาดเดาว่า แม้กระทั่งตัวซุนปิ่งเอง ก็คงไม่รู้ว่าเงินทองและเสบียงที่เขาส่งมอบออกไปนั้น แท้จริงแล้วไปอยู่ที่ใด"