บทที่ 385 เลอะเลือน

บทที่ 385 เลอะเลือน

ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าเงินปลอมรุ่นนี้ถูกหล่อขึ้นมามากเท่าใด และกระจายไปตกอยู่ในมือของผู้ใดบ้าง ดูเผิน ๆ เหมือนในท้องตลาดจะไม่มีหมุนเวียนแล้ว ทว่าผ่านไปมิทันไรกลับมีโผล่ออกมาประปรายอย่างกะทันหันอีกสองสามเหรียญ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกที่คิดว่าเรื่องซาลงแล้ว จึงถือโอกาสเสี่ยงดวงนำเงินปลอมออกมาลองหยั่งเชิง

หลิวซู่ได้ยินถึงตรงนี้ก็อดมิได้ที่จะสบถด่าอย่างเดือดดาล "เลอะเลือนสิ้นดี! คนพวกนี้มันโง่เง่าเลอะเลือนกันไปหมด! เพื่อผลประโยชน์เพียงขี้ปะติ๋ว ถึงกับกล้าละเลยกฎหมายบ้านเมือง! ความสูญเสียส่วนตนเพียงหยิบมือ จะเทียบกับความสงบสุขมั่นคงของแผ่นดินทั้งแว่นแคว้นได้อย่างไร! อย่าให้ข้าจับตัวพวกโง่เง่าที่แอบซุกซ่อนเงินปลอมพวกนี้ได้เชียว มิฉะนั้นข้าจะไม่มีวันละเว้นเป็นอันขาด!"