ตอนที่ 405
บทที่ 405 พบกันอีกครา
minibunny · 7,086 ตัวอักษร
บทที่ 405 พบกันอีกครา
แสงจันทร์ดุจสายน้ำสาดส่องลงบนแผ่นหินชิงสือในลานเรือน ใต้ระเบียงทางเดินแขวนโคมไฟสีสลัวไว้เพียงไม่กี่ดวง ทอดเงาร่างของคนให้ยืดยาว
ชวีเจียวหลงเอามือไพร่หลังยืนอยู่ใต้ต้นหวายเฒ่าต้นหนึ่งในลานเรือน ลมราตรีพัดผ่าน ปัดปอยผมข้างขมับของนางให้พลิ้วไหว ด้านหลังของนางคือเจี่ยงถิงที่มาเข้าพบ ชวีเจียวหลงหัวเราะเยาะในใจ แต่สีหน้ากลับไม่แสดงอารมณ์ใดออกมา ทั้งยังแฝงแววเหนื่อยล้าและหงุดหงิดจากการที่ราชการติดขัดอย่างพอดิบพอดี
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น