บทที่ 499 เรื่องในอดีต

บทที่ 499 เรื่องในอดีต

พระราชโองการมีถ้อยคำจริงใจ ระบุว่าฝ่าบาททรงพระประชวรแต่ยังทรงระลึกถึงความกล้าหาญภักดีของอดีตแม่ทัพใหญ่พิทักษ์แผ่นดิน และจ้านหวังก็ได้รับคำสอนอันแท้จริงจากท่าน นับแต่เสด็จไปยังดินแดนปกครอง ต่างก็ตั้งบุญคุณมาโดยตลอด ฝ่าบาททรงสงสารความเหน็ดเหนื่อยของจ้านหวัง และทรงพระวิตกอย่างยิ่ง จึงทรงเรียกจ้านหวังชวีเจียวหลงกลับสู่เมืองหลวงทันที เพื่อบรรเทาพระทัย เพื่อครบถ้วนซึ่งความกตัญญูกตเวที ในขณะเดียวกัน ก็ทรงทราบว่าเจียงหนานในบัดนี้เป็นยุคแห่งความวุ่นวาย เพื่อป้องกันไม่ให้เจียงหนานเกิดความปั่นป่วน จึงทรงมีพระบัญชาให้แม่ทัพเจิ้นหยวนหลี่ฉงซึ่งดำรงตำแหน่งรองเสนาบดีกรมกลาโหม นำทัพไปยังเจียงหนาน เพื่อรับหน้าที่ป้องกันแม่น้ำชั่วคราว

นี่คือแผนการเปิดเผย ใช้ความกตัญญูและพระนามของฝ่าบาทกดทับลงมา หากชวีเจียวหลงขัดพระราชโองการ ก็จะกลายเป็นผู้ไม่ซื่อสัตย์ไม่กตัญญู และในพริบตาก็จะสูญเสียความชอบธรรม กลายเป็นเป้าหมายของทุกคน แต่หากเชื่อฟังพระราชโองการกลับสู่เมืองหลวง ก็เท่ากับเข้าไปในกับดักด้วยตัวเอง ชีวิตความตายก็ยากจะรู้