บทที่ 518 ผิดใจ

บทที่ 518 ผิดใจ

หลินเจียนรู้สึกประหลาดใจจนคิดไม่ออก "แต่นี่มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน กู้ชิงเยี่ยนไม่ใช่หมาของพวกอัครมหาเสนาบดีเว่ยตลอดมาหรือ ทำไมถึงช่วยท่านเสียนหวัง"

เซี่ยงคุนไม่พูดอะไร เพียงนึกถึงงานเลี้ยงส่งท้ายปีเมื่อหลายปีก่อน เงาร่างเรียวบางนั้นกล่าวคำพูดอันบ้าบิ่นต่อหน้าขุนนางฝ่ายพลเรือน—