บทที่ 550 กักบริเวณ

บทที่ 550 กักบริเวณ

จวงจี้จิ่วนำลู่ฝูชิงเดินตามหน่วยอวี่หลินเว่ยที่คอยนำทาง ผ่านเส้นทางในวังที่แสงคบเพลิงส่องวับแวม เสียงฝีเท้าดังก้องใต้ระเบียงทางเดินอันเวิ้งว้าง ยิ่งขับเน้นให้ราตรีกาลดูเยียบเย็นดุดัน

ลู่ฝูชิงก้าวตามหลังอยู่ครึ่งก้าว ในวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ ร่างของเขาโปร่งสูงสง่า ผนวกกับฝึกวรยุทธ์มาหลายปี แม้รูปร่างจะผอมเพรียวทว่ากลับไม่ดูอ่อนแอแม้แต่น้อย เขาสูงกว่าจวงจี้จิ่วถึงครึ่งศีรษะ คิ้วตาคมคายผึ่งผายขึ้น สง่างามหมดจด แลเห็นเงาร่างของชวีเจียวหลงซ่อนอยู่อย่างเลือนราง เพียงแต่ยามนี้เสี้ยวหน้าซ่อนอยู่ใต้เงาแสงที่วูบไหว สีหน้าจึงมืดมนยากจะคาดเดา