บทที่ 567 ความผูกพันลึกซึ้ง (สองตอนรวมหนึ่ง)

บทที่ 567 ความผูกพันลึกซึ้ง (สองตอนรวมหนึ่ง)

เมื่อครั้งจากไซ่เป่ยไป นางคิดว่าชาตินี้คงจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว

ไม่เพียงแต่เพราะแต่งไปยังเมอืงหลวงที่ห่างไกลสุดปัญญา แต่ยังเพราะไซ่เป่ยนั้นเต็มไปด้วยกระดูกของเพื่อนร่วมรบ คือต้นตอของเลือดและน้ำตาทั้งหมดของนาง