บทที่ 103 จัดการหวังต้าจวิน

จางหมิงหย่วนมองดูชายตรงหน้าที่เมื่อกี้ยังทำกร่างทะลุฟ้า แต่ตอนนี้กลับหงอเป็นมะเขือม่วงโดนน้ำค้างแข็ง แล้วเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

"เถ้าแก่หวัง พวกเรามาคุยกันแบบเปิดอกเลยดีกว่า"

"ข้อแรก หนี้ที่คุณติดอู่เจิ้งอัน รวมทั้งต้นทั้งดอกก็สามแสนห้าหมื่น คุณไม่มีปัญญาใช้คืนแล้ว ถ้ายังขืนยื้อต่อไป คนที่ซวยจะไม่ใช่แค่คุณ แต่รวมถึงลูกเมียคุณที่บ้านด้วย"

"ข้อสอง เงินค่าจ้างเหมาที่คุณยักยอกไป ก็เป็นเหมือนระเบิดเวลาที่ใกล้จะระเบิดเต็มที พวกคนงานของคุณน่ะ ไม่ใช่พวกที่จะยอมให้ใครมาเอาเปรียบได้ง่ายๆ หรอกนะ"

จางหมิงหย่วนดันถ้วยชาไปตรงหน้าเขา