บทที่ 107 ไปเยี่ยมเยียน

ณ ห้องอาหารห้องบัวหลวง บนชั้นสองของเรือนรับรองประจำอำเภอชิงสุ่ย งานเลี้ยงดำเนินไปจนถึงช่วงกลาง

หลินเจิ้นกั๋ว รองผู้อำนวยการโรงเรียนพรรคประจำเมืองวางแก้วเหล้าลง ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ก็หันไปยิ้มและพูดกับหัวหน้าส่วนราชการของอำเภอชิงสุ่ยที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ว่า

"จะว่าไปแล้ว เมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนที่ผมลงมาควบคุมการตรวจข้อสอบที่อำเภอพวกคุณ ผมเจอเพชรเม็ดงามเข้าคนนึงล่ะ"

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบลงทันที สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เขา

หลิวเสวียผิง รองผู้อำนวยการสำนักงานทรัพยากรบุคคลของอำเภอที่นั่งอยู่ในตำแหน่งผู้มาร่วมงาน ใจเต้นแรงขึ้นมาทันที!