บทที่ 123 ระดับความสามารถของคุณไม่ถึงเองหรือเปล่า?

เสียงแค่นหัวเราะสั้นๆ เย็นชา ดังหลุดออกมาจากจมูกของหลินเจิ้นกั๋ว

นั่นคือการหัวเราะเพราะความโกรธ

เขามองหลี่จินฮวาที่ตั้งตารอรับรางวัลด้วยใบหน้าเปี่ยมความหวัง แล้วหันไปมองจางเผิงเฉิงที่ยังคงหลงระเริงอยู่ในโลกของตัวเอง รู้สึกเพียงว่ามันช่างน่าขัน