บทที่ 139 ขาดไปแม้แต่สตางค์เดียวก็ไม่ได้

ภายในห้องพักแพทย์เงียบสงัดราวกับป่าช้า

สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังร่างบอบบางของหญิงสาวที่มุมห้อง

กู้เสี่ยวอวิ๋นกัดริมฝีปากล่างแน่น ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ เธอมองดูว่าที่แม่สามีที่ทำหน้าตาดุร้ายเกรี้ยวกราดเพียงเพื่อเงินไม่กี่พันหยวน แล้วหันไปมองชายชราที่นอนเป็นตายเท่ากันอยู่บนเตียงผู้ป่วย

นั่นคือครอบครัวที่ไร้การอบรมสั่งสอนที่ดีจากปากของคุณลุงหลินที่เห็นเธอเติบโตมาตั้งแต่เด็ก

ถึงแม้เธอจะเป็นคนหัวอ่อนและลังเลตัดสินใจไม่เด็ดขาด แต่เธอก็ไม่ใช่คนไร้มโนธรรม