บทที่ 142 ใกล้เวลาประกาศผล

ความวุ่นวายของถนนเป่ยซินค่อยๆ ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ทั้งสองคนเดินมาตามถนนหนานเหอ จนมาถึงริมแม่น้ำชิงสุ่ย

ลมจากแม่น้ำพัดพาเอากลิ่นคาวปลาอ่อนๆ มาด้วย ช่วยปัดเป่าความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้บ้าง

จางเผิงเฉิงซื้อถังหูลู่ที่กู้เสี่ยวอวิ๋นชอบกินที่สุดตรงหัวมุมถนนเหมือนเช่นเคย ผลซานจาสีแดงสดเคลือบด้วยน้ำตาลใสแจ๋วสะท้อนแสงแดดเป็นประกายเงางามน่ากิน

"เสี่ยวอวิ๋น ถือไว้สิ"

เขายัดถังหูลู่ใส่มือกู้เสี่ยวอวิ๋น ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและวาดฝันถึงอนาคต