บทที่ 173 พิสูจน์ของจริง

"ซูเปอร์มาร์เก็ต"

พอได้ยินคำนี้ เฉินอวี้ฮวนกลับไม่ได้ตบโต๊ะร้องชมเชยในทันทีอย่างที่จางหมิงหย่วนคาดไว้

เขาวางลูกวอลนัตในมือลงบนโต๊ะ ใช้นิ้วเคาะเบาๆ ลงบนกาน้ำชาที่เปรียบเสมือน 'เครื่องยนต์' นั้น ท่าทางครุ่นคิด

"รอเดี๋ยวนะ"

เฉินอวี้ฮวนลุกขึ้นยืน หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา