บทที่ 179 สินทรัพย์หลัก

"แพง"

จางหมิงหย่วนพยักหน้า โดยไม่มีทีท่าว่าจะแก้ตัวใดๆ

เขาหยิบซองบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมา ดึงออกมาหนึ่งมวน เคาะเบาๆ บนโต๊ะสองสามทีด้วยท่าทีสบายๆ

"ถ้าคิดแค่ค่าคอมพิวเตอร์ โต๊ะเก้าอี้ และค่าตกแต่ง บัญชีนี้มันก็ไม่คุ้มจริงๆ นั่นแหละครับ การที่คุณชายเฉินจะรู้สึกว่าขาดทุน ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล"

"แช็ก"