บทที่ 189 ระเบิดลูกใหญ่

จางหมิงหย่วนไม่ได้รีบร้อนเปิดปากตอบ

เขาขยับปรับท่านั่งเล็กน้อย แผ่นหลังเอนพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย สองมือประสานกันวางไว้ข้างหน้าบนโต๊ะอย่างเป็นธรรมชาติ

แตกต่างจากผู้เข้าสอบก่อนหน้านี้ที่แทบจะนั่งแค่ครึ่งก้น หรือถึงขั้นตื่นเต้นจนขาสั่นพั่บๆ ท่าทางของเขาในตอนนี้ ผ่อนคลายราวกับกำลังนั่งประชุมอยู่ในห้องประชุมของหน่วยงาน มากกว่าที่จะมาร่วมการสอบที่สามารถเปลี่ยนชีวิตได้แบบนี้

ความเยือกเย็นที่ถึงขั้นแฝงความรู้สึก 'พลิกบทบาทมาเป็นผู้คุมเกม' นี้ ทำให้ความชื่นชมในแววตาของหัวหน้ากรรมการยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น

"คิดคำตอบเสร็จแล้วครับ"