บทที่ 199 ระบบนิเวศแบบครบวงจร!

แปดโมงครึ่งตอนเช้า

บนชั้นสองของอาคารพาณิชย์ในเขตใหม่ฝั่งใต้

เฉินอวี่ยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ เช็ดแล้วเช็ดอีกกับกางเกงสูทตัวใหม่ เขายกมือขึ้นดูนาฬิกาไม่หยุด แถมยังชะเง้อคอมองดูถนนใหญ่ชั้นล่างเป็นระยะๆ

แอร์เปิดแรงมาก แต่บนหน้าผากเขากลับมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมออกมา

แม้พี่หย่วนจะพูดอย่างมั่นใจ แม้เสียงโทรโข่งของเฉินโป๋จะดังก้องไปทั่ว แต่พอถึงเวลาจริง มองดูถนนใหญ่โล่งๆ ที่ยังมีคนเดินผ่านไปมาไม่กี่คน ในใจเฉินอวี่ก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้