บทที่ 214 ไม้ตาย

สองวันต่อมา รุ่งเช้า

ภายในลานของสำนักงานทรัพยากรบุคคลประจำอำเภอ ไม่มีความเงียบเหงาเหมือนวันวานอีกต่อไป

ป้ายผ้าสีแดงขนาดยักษ์สองผืนแขวนอยู่หน้าอาคารสำนักงาน เขียนข้อความว่า มหกรรมรับสมัครงานเพื่อการมีงานทำใหม่ของพนักงานที่ถูกปลดออกอำเภอชิงสุ่ย และ พิธีลงนามรับสมัครงานเฉพาะกลุ่มของซูเปอร์มาร์เก็ตเจียเจียฝู กลางลานมีการตั้งซุ้มประตูโค้งชั่วคราว โต๊ะเก้าอี้หลายสิบตัวจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ลำโพงตัวใหญ่เปิดเพลงวันชื่นคืนสุข บรรยากาศชื่นมื่นรื่นเริง แตกต่างจากสถานการณ์ตึงเครียดเมื่อสองวันก่อนราวกับอยู่คนละโลก

หลิวเสวียผิงยืนอยู่บนขั้นบันได คอยสั่งการให้เจ้าหน้าที่แขวนป้ายผ้า ขอบตาของเขาดำคล้ำเล็กน้อย แต่ช่วงหลายวันมานี้เขากลับอยู่ในสภาวะตื่นตัวขั้นสุด

"คุณอาหลิวครับ"