บทที่ 220 ผู้อำนวยการจาง

"ผู้อำนวยการ... สำนักงาน?"

ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา มือที่ถือแก้วชาของฉินลี่หงก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

เขาไม่ได้ตอบกลับในทันที แต่ค่อยๆ หันหน้าไป สายตาทะลุผ่านไอร้อนของน้ำชาที่ลอยกรุ่น ไปสบเข้ากับหลิวเสวียผิงที่อยู่ข้างๆ

จิ้งจอกเฒ่าสองตัวที่คลุกคลีอยู่ในแวดวงราชการมาหลายสิบปี เพียงแค่สบตากันแวบเดียว ก็อ่านความตกตะลึงและความลำบากใจในแววตาของอีกฝ่ายออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

อากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่งไปหลายวินาที