บทที่ 231 คนขับรถหรือลูกสมุน

ผลักประตูหมุนกระจกของ วั่นเจีย เซอร์วิส ออกไป คลื่นความร้อนที่หอบเอากลิ่นฝุ่นตลบก็พัดปะทะเข้ามาทันที อากาศถูกคลื่นความร้อนบิดเบี้ยวไปหมด

แต่เหล่าฮั่นกับพี่หลี่กลับไม่ได้รู้สึกร้อนเลยสักนิด

พี่หลี่กอดซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น แขนรัดจนซองยับยู่ยี่ ราวกับกำลังอุ้มหลานชาย เดินไปได้สองก้าวก็ต้องก้มลงมองทีหนึ่ง เพราะกลัวว่ากระดาษไม่กี่แผ่นนี้จะติดปีกบินหนีไป

"เหล่าฮั่น..."

พี่หลี่เสียงลอย แววตาเหม่อลอย