บทที่ 256 นี่มันพระพุทธรูปองค์ใหญ่!

เมื่อกลับถึงหมู่บ้านหมิงจู ก็เป็นเวลาอาหารเย็นของที่บ้านพอดี

จางหมิงหย่วนพุ้ยข้าวเข้าปากลวกๆ สองสามคำ ตอบคำถามพ่อแม่เรื่องที่ทำงานใหม่แบบขอไปที แล้วก็มุดเข้าห้องตัวเองไป

โคมไฟอ่านหนังสือสว่างขึ้น แสงไฟสาดส่องลงบนโต๊ะทำงาน

จางหมิงหย่วนกางเอกสารและรายงานเก่าๆ ปึกหนึ่งที่เขาหยิบติดมือมาจากสำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจเมื่อตอนกลางวันออก แล้วเริ่มเปิดดูอย่างละเอียด

ยิ่งดู คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดเข้าหากันแน่นขึ้น