บทที่ 276 พายุเริ่มตั้งเค้าแล้ว

"น้องจาง รอก่อน"

ในจังหวะที่จางหมิงหย่วนหันหลังกลับ เจียงหงเชาก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบก้าวฉับๆ ตามมา มือข้างนั้นเอื้อมไปจับแขนจางหมิงหย่วนไว้อย่างจงใจหรือไม่จงใจก็ไม่ทราบ

"มีอะไรอีกเหรอครับ?" จางหมิงหย่วนหยุดเดิน สีหน้าเรียบเฉย

"ก็ไม่มีอะไรสำคัญหรอก"

เจียงหงเชาล้วงบุหรี่จงฮวากล่องอ่อนที่เพิ่งแกะใหม่ออกมาจากกระเป๋า ดึงออกมามวนหนึ่งยื่นให้จางหมิงหย่วน บนใบหน้าประดับรอยยิ้มแบบ "คนกันเอง"