บทที่ 292 ท่าทีของโจวปิงรุ่น

เมื่อเดินออกจากเรือนรับรองของที่ทำการอำเภอ จางหมิงหย่วนไปยืนอยู่ใต้ต้นเมเปิลฝรั่งริมถนน จุดบุหรี่สูบ สูบเข้าปอดลึกๆ ควันบุหรี่ฉุนๆ หมุนวนอยู่ในปอด ช่วยให้สมองที่ร้อนรุ่มของเขาเย็นลงอย่างรวดเร็ว

ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์หม่าเว่ยตง ถึงจะรับปากช่วยวิ่งเต้น แถมยังทำ "ข้อตกลงครึ่งปี" แต่ในมุมมองของจางหมิงหย่วน แค่นี้มันยังไม่พอ

"รักษาการรองหัวหน้า..."

จางหมิงหย่วนแสยะยิ้มที่มุมปาก

ในวงการข้าราชการ คำว่า "รักษาการ" มันก็เหมือนเช็คเปล่า อารมณ์ดีก็ให้เบิก อารมณ์ไม่ดีก็ยกเลิกได้ทุกเมื่อ แถมคำว่ารักษาการยังหมายความว่าไม่มีระดับขั้นบริหาร ไม่มีเอกสารแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ พอถึงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน มันก็เป็นแค่พนักงานชั่วคราว ชื่อไม่ตรง พูดอะไรก็ไม่มีน้ำหนัก