บทที่ 297 สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจไม่เลี้ยงคนว่างงาน และไม่ทำตัวเป็นคนรับใช้

เช้าวันพฤหัสบดี ณ ลานที่ทำการรัฐบาลตำบลหนานอัน

ในห้องทำงานของสำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจ พัดลมเพดานรุ่นเก่ายังคงหมุนไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่ใจของทั้งสามคนที่นั่งอยู่ข้างใต้นั้น กลับโบยบินไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

หวังต้าฟาถูกพาตัวไปเป็นวันที่สามแล้ว ตำแหน่งหัวหน้าที่ว่างเปล่านั่นเปรียบเสมือนหลุมดำขนาดใหญ่ ที่ดูดเอาความสนใจของทุกคนไปจนหมดสิ้น

"ลุงซุน ลุงหูตากว้างไกล ช่วยบอกใบ้หน่อยสิ"

หลิวซูเฟิน (ป้าหลิว) ถึงกับเลิกถักไหมพรม ลากเก้าอี้ไปใกล้ๆ ลุงซุน ลดเสียงลง ทำหน้าตาอยากรู้อยากเห็นเต็มที่