บทที่ 303 เป้าโจมตีของทุกคน

หน้าประตูใหญ่ที่ทำการรัฐบาลตำบล วุ่นวายราวกับรังแตนแตก

รถสามล้อการเกษตรและรถไถเดินตามหลายสิบคันจอดขวางเกะกะเต็มหน้าประตู ฝูงชนมืดฟ้ามัวดินปิดถนนที่ไม่กว้างนักจนแน่นขนัด

แสงแดดแผดเผา ผักที่กองอยู่ในกระบะรถและในกระสอบเร่งเน่าเสียจากความร้อน กลิ่นเหม็นเปรี้ยวปนกลิ่นเหงื่อ ทำเอาคนดมต้องขมวดคิ้ว

"รัฐบาลครับ! เป็นที่พึ่งให้พวกเราด้วยเถอะครับ!"

ชายชราผมขาวคุกเข่าลงกับพื้น ชูแตงกวาที่เริ่มเหี่ยวเฉาในมือ ร้องตะโกนสุดเสียงเข้าไปในประตูเหล็ก