บทที่ 314 ชุบชีวิตทรัพย์สินที่ไม่ได้ใช้งาน

แสงแดดยามบ่ายค่อนข้างแสบตา

จางหมิงหย่วนนั่งอยู่บนเบาะหลังของรถเบนซ์หน้าเสือ มือจับที่วางแขนหุ้มหนัง สัมผัสได้ถึงความหนานุ่ม

รถคันนี้ กับรถซานตาน่าที่เขานั่งเป็นประจำ มันคนละโลกกันเลย

เบาะหนังนุ่มสบาย นั่งแล้วเหมือนจมลงไปในโซฟา ภายในรถไม่มีกลิ่นพลาสติกราคาถูก แต่กลับมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหนังแท้ลอยมาเตะจมูก

นี่คือรถคลาสสิก รุ่น W140 หรือที่เรียกกันว่า “เบนซ์หน้าเสือ”