บทที่ 327 คัดเกรด คัดกรอง ระบบใหม่

วันที่หกตุลาคม เวลาตีห้าเช้าตรู่

ท้องฟ้าเพิ่งจะสาง ศูนย์ซื้อขายและค้าส่งผัก ริมถนนหลวงของตำบลหนานอันก็เดือดพล่านราวกับโจ๊กในหม้อที่กำลังเดือดปุดๆ

รถสามล้อการเกษตรและรถไถเดินตามหลายร้อยคันจอดเบียดเสียดกันจนเต็มลานที่เคยว่างเปล่า เสียงคำรามของเครื่องยนต์ดีเซล เสียงต่อรองราคาของพ่อค้าผัก เสียงตะโกนของพนักงานชั่งน้ำหนัก ผสมปนเปไปกับกลิ่นเหม็นเขียวของผักสดที่ถูกเหยียบย่ำและกลิ่นคาวดิน ลอยกรุ่นอยู่ในหมอกยามเช้าอันหนาวเหน็บของปลายฤดูใบไม้ร่วง

ที่นี่ไม่ใช่ศาลพญายมที่แสนจะเงียบเหงาและมีเพียงคนเดียวที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในยุคของโจวต้าหยาอีกต่อไป แต่เป็นตลาดเสรีอย่างแท้จริง

“ลุงเกิน วันนี้แตงกวาสวยจังเลยนะ ดอกและหนามยังอยู่ครบเลย”