บทที่ 363 สิ่งที่ผมพูด ก็คือความหมายนี้แหละครับ

"ปัง"

ฝาถ้วยชากระแทกกับพื้นโต๊ะจนเกิดเสียงดังสนั่น

โจวปิ่งรุ่นโกรธจัดจริงๆ อำนาจบารมีของผู้ที่อยู่เหนือกว่าถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่มีกั๊ก ถ้าเปลี่ยนเป็นข้าราชการระดับหัวหน้าแผนกหรือผู้อำนวยการกองคนอื่นๆ ในอำเภอ ป่านนี้คงกลัวจนเงียบกริบ เหงื่อเย็นแตกพลั่กไปแล้ว

แต่จางหมิงหย่วนไม่แม้แต่จะกะพริบตา

เขามองดูหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อยของโจวปิ่งรุ่น ความรู้สึก "น้อยเนื้อต่ำใจ" และ "หวาดกลัว" บนใบหน้าหายวับไปจนหมดสิ้นในพริบตา สีหน้ากลับกลายเป็นสงบนิ่งอย่างที่สุด และแฝงไปด้วยความมั่นใจอันเฉียบคม