บทที่ 371 หุบเหว

หมู่บ้านหมิงจูฮวาหยวน ภายในห้องนอนของจางหมิงหย่วน

ลมนอกหน้าต่างพัดกรรโชกแรง แต่ฮีตเตอร์ในห้องกลับทำงานอย่างเต็มที่ จางหมิงหย่วนนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ นิ้วมือเรียวยาวคีบปากกาหมึกซึมด้ามหนึ่ง หมุนเล่นไปมาอย่างคล่องแคล่ว

บนสมุดบันทึกปกดำเล่มหนาตรงหน้า มีตัวเลขและการคำนวณจำลองสถานการณ์เขียนไว้จนเต็มพรืดไปหมด

หากต้องการก้าวข้ามหุบเหวแห่งระบบราชการนี้ไปให้ได้ ตกลงแล้วต้องใช้ผลงานแบบไหนกันแน่

จางหมิงหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย สมองทำงานอย่างหนักหน่วงราวกับคอมพิวเตอร์ที่แม่นยำ