บทที่ 389 ปฏิเสธการประนีประนอม

ที่หน้าประตูโรงงานซ่างซ่างเซียน รถตำรวจซานตาน่ารุ่นเก่าสองคันจอดเคียงคู่กัน เมื่อมองดูเจ้าหน้าที่ตรวจสอบนับสิบคนที่ยืนเรียงแถวหน้าบวมปูดฟกช้ำดำเขียว บวกกับเฉินป๋อและตัวแทนคนงานร่างกำยำอีกห้าคน เยว่เฉิงก็ถึงกับกุมขมับ

สถานีตำรวจสุ่ยโวมีรถเก่าๆ แค่สองคันนี้ ต่อให้ยัดคนเข้าไปในกระโปรงท้ายจนเต็มก็ขนคนไปไม่หมดอยู่ดี

"ประธานเฉิน เรื่องนี้..." เยว่เฉิงถูมือไปมาด้วยความกระอักกระอ่วน "เอาอย่างนี้ ทางคุณช่วยหารถมาสักคัน ช่วยขนคนไปสักเที่ยวได้ไหม"

เฉินป๋อกุมจมูก โบกมืออย่างใจกว้าง "ได้ครับ การให้ความร่วมมือกับตำรวจในการทำคดีเป็นหน้าที่ของบริษัทเราอยู่แล้ว ลุงหลี่ ไปขับรถบรรทุกส่งผักคันนั้นมาเลย!"

ห้านาทีต่อมา รถบรรทุกเปิดประทุนคันใหญ่ที่ยังมีกลิ่นดินโคลนติดอยู่ ก็แล่นมาจอดต่อท้ายรถตำรวจ