บทที่ 396 กฎระเบียบและความเข้าใจที่ตรงกัน

ในตัวอำเภอ ที่บ้านของหวังเหว่ย หลังจากไล่ภรรยาไปพักผ่อนด้วยความหงุดหงิดแล้ว หวังเหว่ยก็เดินมาที่ห้องนอนเล็ก

ภายในห้องไม่ได้เปิดไฟ หวังเหว่ยพิงหัวเตียง แสงสีแดงจากปลายบุหรี่ในมือสว่างวาบสลับมืดมิดท่ามกลางความมืด ที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะข้างเตียงเต็มแน่นไปนานแล้ว ก้นบุหรี่ที่ยังดับไม่สนิทสองสามมวนกำลังพ่นควันสีเทากลิ่นเหม็นไหม้ออกมา

เขานอนไม่หลับ

คำว่า ถอนทุน และ ตรวจสอบร่วม ที่หลิวถงฮุยตะคอกใส่โทรศัพท์ ราวกับเลื่อยขึ้นสนิมที่กำลังเลื่อยไปมาบนเส้นประสาทของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จะไปประกันตัวคนที่สถานีตำรวจสุ่ยโวอย่างนั้นเหรอ หรือจะออกหน้าไปจัดการ ซ่างซ่างเซียน ด้วยตัวเองดี