บทที่ 408 สละรถรักษาแม่ทัพ

สำนักงานเศรษฐกิจและการค้าเขตใหม่หลงเถิง ห้องทำงานผู้อำนวยการ

ซุนเฉียงนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหารขนาดใหญ่ มองท้องฟ้าภายนอกหน้าต่างที่มืดสนิทแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมายาวเหยียด

ตลอดช่วงบ่าย เขาหลบไป “ปฏิบัติราชการ” อยู่ในห้องส่วนตัวของร้านน้ำชาแห่งหนึ่งในตำบล จนยืนยันได้ว่าหวังเหว่ยถูกคนของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยพาตัวไปแล้ว เขาจึงเดินทอดน่องกลับห้องทำงาน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เหล่าหวังคนนี้ ทำงานใจร้อนเกินไป วิธีการก็หยาบเกินไป”

ซุนเฉียงสะบัดเถ้าบุหรี่ มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นเยียบ