บทที่ 410 กลิ่นเหม็นจนทนไม่ไหว

กลางดึก อาคารสำนักงานคณะกรรมการตรวจสอบวินัยเขตใหม่หลงเถิง

ซุนเฉียงลงนามอยู่ในโถงชั้นหนึ่ง กระชับเสื้อโค้ตบนตัว แล้วก้าวยาว ๆ เข้าไปในลมหนาว นับตั้งแต่ถูกเรียกเข้ามาจนถึงตอนออกไป ใช้เวลาเต็มที่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

แต่หวังเหว่ยที่อยู่ในห้องควบคุมตัวชั้นสาม ซึ่งแม้แต่หน้าต่างยังเชื่อมเหล็กดัดเอาไว้ กลับไปไหนไม่ได้แล้ว

ตามธรรมเนียมการตรวจสอบวินัยภายในพรรคเมื่อปีสองพันสาม ก่อนยังไม่มีการออกเอกสารควบคุมตัวอย่างเป็นทางการ นี่เรียกว่า “ให้ความร่วมมือในการพูดคุยกับองค์กร” แต่คนที่คลุกคลีอยู่ในระบบต่างรู้ดีว่า เมื่อถูกกักให้อยู่ค้างคืนในห้องเดี่ยวไร้เครื่องทำความร้อนเช่นนี้ ลักษณะของเรื่องก็เปลี่ยนไปแล้ว

ประตูเหล็กถูกผลักเปิด หลี่เจี้ยนกั๋วถือถุงพลาสติกเดินเข้ามา