บทที่ 413 ช่างกล้านัก

ภายในห้องรับรองแขกวีไอพี ซิการ์คิวบาชั้นยอดส่งกลิ่นหอมเข้มข้นนุ่มลึก

เฉินอวี้ฮวนเอนกายอยู่บนโซฟาเดี่ยวเนื้อนุ่ม ไขว่ห้างพลางเล่นคีมตัดซิการ์ในมือไปมา ความคมกริบอันดุดัน กดดัน และพร้อมปะทะในห้องประชุมเมื่อครู่ ถูกเก็บซ่อนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงท่าทีผ่อนคลายราวกับกำลังชมละคร

“หมิงหย่วน บทคนหน้าดำของฉันคงเล่นจบแล้ว”

เฉินอวี้ฮวนพ่นควันหนาทึบออกมา ใช้คางชี้ไปยังจางหมิงหย่วนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผ่านม่านควันสีเทาอมเขียว

“ต่อจากนี้ พวกข้าราชการผู้ใหญ่เหล่านั้น ต้องหันมาเล่นงานนายแน่นอน”