บทที่ 437 ผู้ชายเมาสามส่วน แสดงจนเจ้าร้องไห้!

จางหมิงหย่วนปรือเปลือกตาลงครึ่งหนึ่ง มองเขาด้วยสายตาเหม่อลอยเล็กน้อย ราวกับไม่ได้ฟังคำพูดของเขาเข้าไปเลย

เฉินอวี้ฮวนร้อนใจ เขากระชากเนกไทออกจากคอแล้วโยนลงบนโต๊ะ ก่อนเริ่มโอ้อวดขึ้นมา

“หมิงหย่วน ฟังให้ดี! ตระกูลเฉินของเรา หากมองจากภายนอก ท่านผู้เฒ่ามีลูกเพียงสองคน ก็คือพ่อของข้ากับลุงใหญ่ที่อยู่อเมริกาของข้า แต่มีเรื่องหนึ่งที่คนนอกแทบไม่มีใครรู้ ปู่ของข้าเมื่อหลายปีก่อน ยังรับเลี้ยงทายาทกำพร้าของสหายร่วมรบคนหนึ่งไว้ นับว่าเป็นอาแท้ ๆ ของข้า!”

“อาของข้าคนนี้มองข้าเติบโตมาตั้งแต่เด็ก รักและเอ็นดูข้าเป็นพิเศษ ตามใจข้าแทบทุกอย่าง”

เฉินอวี้ฮวนจงใจเว้นจังหวะไว้ ก่อนเฉลยคำตอบทีละคำ