บทที่ 465 บัญชีสับสนและความเห็นชี้แนะ

ชั้นห้า ประตูห้องทำงานของรองรัฐมนตรีปิดสนิทลงอย่างสมบูรณ์

เสียงฝีเท้าของเฉินเทียนในทางเดินค่อย ๆ ห่างออกไป จนกระทั่งหายไปอย่างสิ้นเชิง

เซี่ยจงโหย่วทรุดตัวอ่อนแรงอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ มองขวดน้ำยาลบคำผิดบนโต๊ะทำงานซึ่งยังไม่ได้ปิดฝา กลิ่นสารเคมีที่ระเหยอยู่ในอากาศแทงจมูกจนเขารู้สึกแสบโพรงจมูก

เหงื่อเย็นละเอียดบนหน้าผากถูกเครื่องทำความร้อนในห้องอบจนกลายเป็นความหนาวเย็นที่ทำให้หัวใจสั่นไหวระลอกแล้วระลอกเล่า

“ลงจอดอย่างราบรื่น…”