บทที่ 481 ไม่หวั่นไหวต่อเกียรติยศหรือความอัปยศ ย่างก้าวอย่างสงบ

คืนนั้น ภายในอาคารชุดระดมทุนของหน่วยงานเก่าโทรมแห่งหนึ่งในเขตเมืองเก่า

จางเฉิงไห่เปิดประตูบ้านเข้ามาพร้อมกลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วร่าง

“พ่อไปดื่มกับใครมาอีกแล้ว? กลิ่นเหล้าหึ่งไปทั้งตัวเลย”

ในห้องรับแขก ชายหนุ่มคนหนึ่งในเครื่องแบบตำรวจผู้ช่วยสีดำกำลังนั่งเขี่ยข้าวกล่องอยู่บนโซฟา เขาชื่อจางเจี๋ย เป็นตำรวจผู้ช่วยมาห้าปีแล้ว แต่เพราะไม่ได้รับการบรรจุเป็นทางการเสียที อารมณ์ของเขาจึงฉุนเฉียวผิดปกติ ปกติก็เถียงพ่อผู้ไร้ความเอาไหนอย่างจางเฉิงไห่อยู่บ่อยครั้ง

“ตำรวจผู้ช่วยเฮงซวยนี่ผมไม่อยากทำแล้วจริง ๆ! วันนี้ยังถูกตำรวจหนุ่มที่เพิ่งย้ายมาใหม่คนนั้นใช้งานเหมือนหมาอีก!”