บทที่ 489 ผมอยากก้าวหน้ามากเกินไปจริง ๆ!

สำนักงานฝ่ายโครงการ ชั้นสอง อาคารคณะกรรมการบริหารเขตใหม่หลงเถิง

สวินชางนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังรายงานโครงการบนหน้าจอซึ่งเขาอ่านไม่เข้าหัวเลยแม้แต่น้อย เมาส์ในมือถูกกำเสียจนส่งเสียงดังกรอบแกรบ

เขานั่งกระสับกระส่ายอยู่ตลอดทั้งบ่าย

จดหมายร้องเรียนไม่เปิดเผยชื่อที่หย่อนลงในตู้รับเรื่องร้องเรียนของคณะกรรมการตรวจสอบวินัยฉบับนั้น ตอนนี้กลายเป็นดาบแห่งดาโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือศีรษะของเขา

เขาจำลองความเป็นไปได้ต่าง ๆ ในหัวอย่างบ้าคลั่ง คณะกรรมการตรวจสอบวินัยจะรับเรื่องหรือไม่? หากรับเรื่องแล้ว จางหมิงหย่วนจะสืบสาวตามเบาะแสมาจนถึงตัวเขาหรือไม่? หากสืบพบแล้ว เขาจะยังรักษาตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายโครงการเอาไว้ได้หรือไม่?