บทที่ 508 หมากตัวหนึ่งดุจภูตผีร้าย

คำพูดของจางหมิงหย่วนที่ไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย เปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่กดทับหลังอูฐจนหัก ทำลายความไม่แยแสและความเข้มแข็งที่โจวฮุ่ยเสแสร้งแสดงมาตลอดลงจนหมดสิ้น

ดวงตาของเธอเบิกกว้างในพริบตา ลูกตาถลนออกมา เพราะความหวาดกลัว ความสิ้นหวัง และความอับอายจากการถูกแทงทะลุจุดอ่อนที่สุด ทั้งตัวกัดฟันกรอด ดูราวกับภูตผีร้ายที่ปีนป่ายขึ้นมาจากขุมนรก!

“จางหมิงหย่วน...!! แกไปตายซะ!!”

จู่ ๆ โจวฮุ่ยก็กรีดร้องขึ้นราวกับคนเสียสติ

เธอดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรง โดยไม่สนใจท้องที่นูนสูงของตนเองแม้แต่น้อย คว้าถ้วยกระเบื้องเนื้อหยาบตรงหน้าซึ่งยังมีน้ำชาเหลืออยู่ครึ่งถ้วยขึ้นมา แล้วออกแรงทั้งหมดขว้างใส่หน้าจางหมิงหย่วนอย่างรุนแรง!