บทที่ 523 อนาคตอันสดใสของจางเผิงเฉิง

“กึก”

จางหมิงหย่วนผลักประตูบ้าน กลิ่นอุ่นสายหนึ่งก็พุ่งเข้าปะทะใบหน้า ขับไล่ความหนาวเย็นที่ติดตัวเขามา

โทรทัศน์ในห้องรับแขกยังคงเปิดอยู่ กำลังฉายข่าวภาคค่ำซ้ำ

มารดาของเขา ติงซูหลาน สวมชุดอยู่บ้านลายดอกไม้ ในมือถือผ้าขี้ริ้ว ขณะก้มเช็ดฝุ่นบนโต๊ะชา เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เธอก็หันหน้ามา จมูกพลันขยับสูดฟุดฟิดอย่างว่องไวสองครั้ง

“นี่กี่โมงกี่ยามแล้ว? ทำไมตัวถึงได้มีกลิ่นเหล้าอีกแล้ว แถมยังเหม็นควันบุหรี่ไปทั้งตัว สูบบุหรี่ให้น้อยลงหน่อยไม่ได้หรือไง?”