บทที่ 577 ขวางรถชิงตัว กฎหมายไม่ลงโทษคนหมู่มาก

รถห้าคันซึ่งพ่นตัวอักษรคำว่า “ตำรวจ” ไว้บนตัวรถ สองคันด้านหน้าเป็นรถเก๋งซานตานา ส่วนสองคันด้านหลังเป็นรถฉางเหอ กำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอยู่บนถนนดินขรุขระ มุ่งหน้าไปยังทางเข้าหมู่บ้านเฉินเหอ

ภายในห้องโดยสารของรถคันแรก ลมอุ่นพัดดังฟู่ ๆ

เหล่าหลินซึ่งนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับหยิบบุหรี่ไป๋ซาถุงยับยู่ยี่ออกมา ดึงหนึ่งมวนโยนให้เสี่ยวอู่ ตำรวจหนุ่มผู้ขับรถ ก่อนจุดให้ตนเองอีกหนึ่งมวน กลิ่นฉุนเผ็ดร้อนของใบยาสูบฟุ้งกระจายไปทั่วห้องโดยสารอันคับแคบในพริบตา

“ถนนเฮงซวยนี่ กระแทกจนไส้แทบขาดแล้ว” เสี่ยวอู่ใช้มือข้างเดียวจับพวงมาลัย สูบบุหรี่เข้าไปแรง ๆ หนึ่งคำแล้วบ่นว่า “ทั้งเขตใหม่หลงเถิง ถนนฝั่งหมู่บ้านเฉินเหอนี่แย่ที่สุด แม้แต่ถนนปูนดี ๆ สักสายก็ยังไม่มี”

“หมู่บ้านอื่นเขาปลูกผักกัน พวกผู้ชายวัยฉกรรจ์พอว่างจากงานไร่งานนาก็ออกไปทำงานหาเงิน แต่หมู่บ้านเฉินเหอนี่กลับตรงกันข้าม ผู้หญิงลงไร่หาเงิน ส่วนผู้ชายอกสามศอกกลุ่มหนึ่งเอาแต่เล่นพนันทั้งวัน นอนหลับอุตุอยู่บนเตียง ขี้เกียจเสียจนเหาจะขึ้นตัว แล้วชีวิตจะดีขึ้นได้อย่างไร!”