บทที่ 579 ใช้ความรุนแรงปราบปราม เหนือฟ้ายังมีฟ้า

ชายฉกรรจ์หกเจ็ดสิบคนในชุดทำงานผ้าใบสีเทาแบ่งกลุ่มละห้าคนโดยไม่ต้องนัดหมาย ก่อตัวเป็นรูปหัวลิ่ม เหยียบเศษน้ำแข็งเกลื่อนพื้น แล้วพุ่งกระแทกเข้าไปในกลุ่มชาวบ้านตรง ๆ

หวังอวี๋กำปืนประจำกาย ยืนอยู่ข้างรถตำรวจ สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ฮั่นปังก่อสร้าง? นั่นไม่ใช่ทีมก่อสร้างที่เพิ่งเข้ามาทำงานในเขตใหม่หรอกหรือ? คนงานก่อสร้างตึกกลุ่มนี้ดึกดื่นเที่ยงคืนกลับวิ่งมาช่วยตำรวจคลี่คลายวงล้อม?

“บัดซบ! ไอ้บ้านนอกพวกนี้มาจากไหนวะ!”

เอ้อร์ปั้ง ลูกน้องมือหนึ่งของเฉินต้าเปียว กระโดดออกมาด้วยดวงตาแดงก่ำ เขาใช้สองมือเหวี่ยงด้ามอีเตอร์หนาในมือจนเป็นวงกลม เกิดเสียงลมหวีดหวิว ก่อนฟาดใส่ศีรษะของคนงานที่พุ่งอยู่หน้าสุดอย่างรุนแรง