บทที่ 143 พญาครุฑและนกกระจอก

ภายในห้องโถง หลิ่วเฉิงสวมชุดยาวปักลายงดงามสีดินแดง ยิ้มอย่างสงบนิ่ง "พี่หวัง ไม่ได้พบกันหลายวัน สบายดีหรือไม่"

หวังหยางพอเห็นหลิ่วเฉิง ก็รู้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิมแล้ว ดูเหมือนจะกลับไปสู่สภาพที่สงบนิ่งและมั่นใจเหมือนครั้งแรกที่พบกันอีกครั้ง เมื่อพินิจดูอย่างละเอียด ก็ดูเหมือนจะยังคงแตกต่างจากเมื่อก่อนอยู่บ้าง เมื่อก่อนคือความมั่นใจ ครั้งนี้คือความมั่นใจอันลึกลับ!!!

นี่กลับมาผงาดอีกแล้วรึ

หวังหยางยิ้มแย้มกล่าว "สบายดีๆ พี่หลิ่วดูท่าทางไม่เลวเลยนะ"

หลิ่วเฉิงเมื่อเห็นรอยยิ้มที่ไม่ทุกข์ร้อนของหวังหยางก็รู้สึกรังเกียจ ไม่เสแสร้งทักทายกับหวังหยางอีกต่อไป เข้าสู่ประเด็นหลักโดยตรง กล่าวอย่างรวดเร็ว