บทที่ 145 เทศกาลตวนอู่

“...งานราชการในกรมกองนั้นยุ่งยากซับซ้อน กิจการบ้านเมืองก็ลำบาก จะมีเพียงสามเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน ความสุขจากการล่าไก่ฟ้า ไม่ได้ยินเสียนานแล้ว... การเป็นขุนนางมิใช่เรื่องง่าย การเป็นกษัตริย์ก็ยากเช่นกัน

กฎเกณฑ์ของตระกูลขุนนางที่สั่งสมร้อยชั่วอายุคน ธรรมเนียมของตระกูลสูงศักดิ์นับพันครัวเรือน ก็มิใช่สิ่งที่โอรสสวรรค์จะทรงแทรกแซงตามพระทัยได้ อีกทั้งผู้ที่ละเมิดกฎหมายบ้านเมือง จะให้อภัยโทษได้อย่างไร

คนผู้นี้อาจมีกลยุทธ์แปลกประหลาด แต่ก็ใช่ว่าจะเหมาะแก่ภารกิจเสมอไป อาจเพียงมองเห็นเค้าลางของสถานการณ์ หรือติดอยู่กับความบังเอิญก็ได้ มีความรู้จริงหรือไม่ ต้องแยกแยะให้กระจ่าง

ผู้ชอบโอ้อวดนั้นพบได้ง่าย ผู้ชำนาญการปกครองกลับหาได้ยาก บัณฑิตพันคนยังไม่สู้ยอดคนหนึ่งผู้เดียว คัมภีร์นับหมื่นเล่มยังไม่เทียบเท่าแผนหนึ่งข้อสำหรับบริหารแผ่นดิน

จงพินิจพิเคราะห์ให้ถี่ถ้วน จงพินิจพิเคราะห์ให้ถี่ถ้วน...”