บทที่ 167 อนาคต

"ท่านอา ท่านสีหน้าไม่ค่อยดีนัก หรือว่าจะให้หลานผู้นี้ลงเข็มสักสองสามเล่มเถิด"

"ไม่ต้องๆ! ท่านอาดีขึ้นแล้วจริงๆ! จริงๆ..."

"ท่านอาท่านอย่าได้เกรงใจกับหลานผู้นี้เลย! การฝังเข็มชุดนี้สิ้นเปลืองพลังจิตอย่างยิ่ง แต่ท่านปฏิบัติต่อหลานผู้นี้อย่างเอาใจใส่ ทั้งยังจะมอบของขวัญให้หลานผู้นี้มากมายเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัว ตอนนี้ท่านร่างกายไม่สบาย หลานผู้นี้ลงเข็มขจัดโรคภัย ปรนนิบัติยาต้ม นี่ก็เป็นสิ่งที่สมควรทำอยู่แล้ว!"

หวังไท่ชะงักไป "ของ...ของขวัญรึ"

หวังหยางถอนหายใจ "อาการป่วยของท่านอายังไม่ดีขึ้น ทั้งยังมีอาการ 'ขี้ลืม' ปรากฏขึ้นแล้ว นี่คือสัญญาณของลมปราณส่วนบนไม่เพียงพอ ลมปราณส่วนล่างมีมากเกินไป กระเพาะลำไส้แข็งแรงแต่หัวใจและปอดอ่อนแอ ท่านอาวางใจ หลานผู้น้อยเคยได้รับการถ่ายทอดวิชาฝังเข็มลับจากผู้สูงส่งมา นามว่า 'วิชาเข็มอสูรดิน' ลงเข็มเจ็ดสิบสองเล่ม ย่อมต้องหายขาดอย่างแน่นอน! เพียงแต่ต้องทำให้ท่านอาลำบากสักหน่อยก่อน ชิงซาน มา! ช่วยข้าสลบท่านอา! มีเพียงเช่นนี้ ตอนที่ลงเข็มจึงจะไม่ขยับเขยื้อน ไม่เกิดความคิดฟุ้งซ่าน นี่เรียกว่า 'จิตรวมเป็นหนึ่ง'"