บทที่ 184: โอกาสสำคัญ

น้ำค้างยามอรุณยังไม่ทันแห้ง แสงสว่างแห่งรุ่งอรุณเริ่มจางหาย

คณะของหวังหยางเพิ่งมาถึงประตูเมือง ก็เห็นหลิ่วถานนำนักดาบชุดดำสี่คนเข้ามาต้อนรับ เขาประสานมือคารวะหวังหยาง:

"คุณชายหวังพอจะลงจากม้ามาสนทนาสักครู่ได้หรือไม่?"

หวังหยางยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เซี่ยซิงหานก็กล่าวขึ้น "คุณชายหวังเพิ่งประสบกับความตกใจ ทั้งยังเดินทางมาตลอดทาง หากสหายหลิ่วมีธุระ ไยไม่รอให้เขาได้พักผ่อนสักครู่ก่อน แล้วค่อยหารือกัน"

"แม่นางสี่มิต้องกังวล ข้าเพียงแต่จะพูดคุยกับคุณชายหวังสองสามประโยคเท่านั้น"