บทที่ 191: สิ่งที่พบพานไร้ซึ่งของเก่า

ในราชวงศ์ใต้ บุตรหลานตระกูลสูงศักดิ์ที่สามารถเป็นแม่ทัพได้นั้นมีอยู่ ที่สามารถเป็นอัครเสนาบดีได้นั้นมีมากกว่า แต่การเป็นทั้งแม่ทัพและอัครเสนาบดี รวมอยู่ในบุคคลเพียงคนเดียว ในหนึ่งยุคสมัยไหนเลยจะพบเห็นได้บ่อยครั้ง?

หลิ่วซื่อหลงสร้างชื่อเสียงตั้งแต่วัยเยาว์ มีความสามารถครบทั้งบุ๋นและบู๊ การดีดฉินของเขาถือเป็นอันดับหนึ่งในหมู่บัณฑิต ผู้คนขนานนามว่า “สองสั่วแห่งท่านกงหลิ่ว” ส่วนฝีมือการใช้ทวนและการควบม้านั้นก็ไร้ผู้ต้านทั่วแดนเจียงหนาน จึงได้รับสมญาว่า “หนึ่งทวนแห่งท่านกงหลิ่ว”

ตัวเขาเองเคยกล่าวไว้ว่า “ทวนม้าเป็นที่หนึ่ง วาทะบริสุทธิ์เป็นที่สอง ดีดฉินเป็นที่สาม” รูปโฉมและบุคลิกของเขาไม่รู้ทำให้ผู้คนรุ่นหลังหลงใหลชื่นชมไปมากเพียงใด

แต่บุรุษผู้เกรียงไกรเช่นนี้ บัดนี้กลับต้องเผชิญหน้ากับอีกผู้หนึ่งที่มีบุคลิกสง่างามไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เขาเพียงยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

คนหนึ่งเป็นกั๋วกง อีกคนหนึ่งเป็นโอรสสวรรค์ เรื่องที่สามารถทำให้คนทั้งสองต้องมายิ้มขมขื่นให้กันได้นั้น ช่างมีน้อยเสียจริง