บทที่ 197: อยู่ในค่ายกล

เป็นดังคาด หวังหยางเพียงแต่ส่ายหน้า "เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา"

เซียวเป่าเยว่มองหวังหยาง แววตาเย็นเยียบ ริมฝีปากเม้มแน่น

หวังหยางทำท่าจะลุกขึ้น "ข้าขอตัวลา"

"คุณชายโปรดอยู่ก่อน..." เซียวเป่าเยว่กัดฟันยิ้ม "อันที่จริงเรื่องนี้ข้าเตรียมจะบอกคุณชายในการพบกันครั้งหน้า แต่ในเมื่อคุณชายถามแล้ว บัดนี้จะบอกคุณชายก็มิใช่เรื่องเสียหายอันใด"

หวังหยางกลับมานั่งลงอย่างมั่นคง ยิ้มบางเบาอย่างสงบ "เช่นนั้นข้าจะตั้งใจรับฟัง"