ตอนที่ 393 รู้จักคน

เซียวหลวนมองดวงตาที่สงบนิ่งดั่งห้วงเหวลึกคู่นั้นของบุตรสาว พลันหวนนึกถึงภาพของนางในวัยเยาว์ ยามนั้นนางยังหลั่งน้ำตาให้ผีเสื้อปีกหัก คิ้วตาโค้งมน ดึงแขนเสื้อของเขาพลางออดอ้อนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร้องขอให้เขาช่วยชีวิตมัน บัดนี้ยามที่ดวงตาคู่นั้นเผชิญหน้ากับเขา กลับไร้ซึ่งระลอกคลื่นใดๆ ทว่าเขากลับมองเห็นเงาของตนเองอยู่ในนั้น

"คิดดีแล้วจริงๆ หรือ เจ้ามิใช่คิดจะยืมมือตำหนักบูรพามาคานอำนาจข้าหรอกหรือ ปฏิเสธการแต่งงานกับตระกูลสวีแล้ว เจ้าจะอธิบายกับตำหนักบูรพาอย่างไร" น้ำเสียงของเซียวหลวนยังคงราบเรียบ

เป่าเยว่ตอบกลับด้วยความสุขุมไม่แพ้กัน

"ลูกมิเคยมีความคิดจะคานอำนาจท่านพ่อ ลูกเพียงไม่อยากเดินซ้ำรอยท่านแม่..."

นางจงใจชะงักไปเล็กน้อย หวังจะได้เห็นอะไรบางอย่างบนใบหน้าของบิดา ทว่านางกลับไม่เห็นสิ่งใดเลย