ตอนที่ 395 ยอดคนเยี่ยงไรกัน

หลี่จิ้งเซวียนแสยะยิ้มเสร็จก็มองไปยังปาตงหวัง ครานี้ในที่สุดปาตงหวังก็สบตากับเขาเสียที!

ในใจหลี่จิ้งเซวียนยินดียิ่ง เขารู้ว่าปาตงหวังเริ่มเกิดความเคลือบแคลงสงสัยแล้ว

แม้เมื่อคืนปาตงหวังจะกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า ต่อให้หวังหยางเสนอให้ชะลอการยกทัพออกจากจิงโจว ก็มิได้หมายความว่ามีสิ่งใดผิดปกติ แต่บทวิเคราะห์ของตนเมื่อคืนนั้น ก็ยังคงทิ้งเงาร่างแห่งความแคลงใจไว้ในใจของปาตงหวังอยู่ดี

หวังหยางเอ๋ยหวังหยาง จะโทษก็ต้องโทษที่เจ้าซ่อนเจตนาอื่นไว้ ชะลอการเดินทัพ อย่ามาโทษข้าก็แล้วกัน...

"หลักการใช้ทัพ มีทั้งผ่อนปรนและรวดเร็ว