ตอนที่ 439 เผชิญศึก

กองทัพทั้งสองรวมพล บารมีของหวังหยางพุ่งทะยานสูงส่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ทัพจิงโจวเห็นหวังหยางชี้นิ้วสั่งการสยบพวกคนเถื่อนจนยอมศิโรราบ บงการได้ดั่งแขนขา ต่างพากันยกย่องเขาดุจเทพเซียน! ส่วนทหารคนเถื่อนเห็นหวังหยางกุมบังเหียนทัพใหญ่ หวนคืนดั่งราชัน ยิ่งเคารพยำเกรงเขายิ่งกว่าเทพสวรรค์!

เล่อหลัวหลัวอดเลื่อมใสในสายตาอันเฉียบแหลมและวิสัยทัศน์กว้างไกลของบิดาไม่ได้! ในใจลอบคิดว่าหวังหยางเป็นมังกรในหมู่คนจริงแท้ เบื้องหลังยิ่งยากแท้หยั่งถึง! เสกไพร่พลมากมายปานเมฆหมอกออกมาได้อย่างง่ายดาย มิหนำซ้ำยังมีเสบียงกรังจากทางการส่งมาหนุนเนื่อง! รากฐานเช่นนี้ช่างไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!

ครานั้นที่หวังหยางเดินทางไปเยือนเผ่าเวิ่นหยาง เคยลั่นวาจาไว้ว่ามีทัพใหญ่รออยู่ข้างนอก หากเจรจาไม่สำเร็จก็พร้อมเปิดศึก บัดนี้ได้เห็นกับตา ถึงรู้ว่ามิใช่คำคุยโวเลยแม้แต่น้อย!

ส่วนอ๋างทานั้นว่านอนสอนง่ายเป็นที่สุด คอยรับใช้หวังหยางอย่างนอบน้อมประจบประแจง ไม่เพียงนำทัพทั้งกองกราบไหว้ทูตเทพ แต่ยังเข้าร่วมพิธีสวดภาวนาเช้าค่ำของเผ่าอีตูด้วยตนเอง เอ่ยปากคราใดก็ "องค์เทพสถิตเหนือเกล้า" "ทูตเทพจงเจริญชั่วกาลนาน" อีกทั้งยังอ้อนวอนขอเข้าร่วมกองพิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ ปรารถนาจะเป็น "คมดาบที่ทูตเทพหล่อหลอมด้วยตนเอง" และ "โล่อันมั่นคงและภักดีแห่งผานหวัง"